กลอนแปด sad สุดๆ
posted on 20 Dec 2007 23:50 by nakadoii in ME::+::+::+::+::+::+::+::+::+::+::+::+::+::+::+::+::+::+::+::+::+::+::+::+::+::
*** ไม่สละสลวย เพราะแต่งด้วยความไร้สติ ***
.
.
.
ขออุทิศกลอนนี้ให้แก่ตัวข้าพเจ้าเอง
.
.
.
ใกล้สิ้นปีกูนี้จะสิ้นใจ กูใช้จ่ายอะไรไปบ้างหนอ
ถึงทำให้กูนั้นไซร้เงินไม่พอ โทร.ไปขอแม่ป๊ากลับว่ากู
"เศรษฐกิจย่ำแย่ถึงเพียงนี้ ใยทำบุพการีให้อดสู
รู้หรือเปล่าหนูใช้เงินเยอะน่าดู อาจนำพาบ้านเราสู่ทางอับจน"
กูฟังแม่บ่นมาถึงตรงนี้ ไอแอมโซแองกรี้ เสียหนึ่งหน
ใครวะใครบอกว่าถ้าสุดทน โทร.มาบอกแบงก์สีหม่นเอากี่ใบ
แต่ขอฟังเหตุผลดูสักข้อ ทำไมหนอถึงโทร.มาขอใหม่
หยิบจับจ่ายใช้สอยสิ่งอันใด เงินถึงได้หมดไปโดยฉับพลัน
จะเลี้ยงน้องคนเล็กตัวอ้วนพี ด้วยจำนวนเงินที่มีหรือน่าขัน
เทพเจ้าเกาหลีมาไปดูกัน ค่าใช้จ่ายเรานั้นเลยเท่าตัว
ลูกคนนี้ยังไม่ทันจะอ้าปาก แม่พูดมากลูกนั่งฟังทั้งเกาหัว
คิ้วขมวดรมณ์บ่จอยนอยชัวร์ชัวร์ โอ้ยกูยั้วะ! กูโมโห! วางโทร.เลย
ป๊าแม่โทร.กลับมาหากูใหม่ แต่กูกลับนิ่งไว้ทำเมยเฉย
เสียงริงโทนดังมาเหมือนอย่างเคย ไม่รับเว้ย! ไม่สนเว้ย! กูไม่แคร์!
สักพักน้องคนกลางโทร.มาหา กูคิดว่าป๊าสั่งน้องมาแหงแหง
น้องกูบอกรีบรับเถอะอย่างอแง คิดในใจมันเป็นแม่หรือน้องเรา
ไม่รับสายซะอย่างอยากขัดขืน โทร.ทั้งคืนฝืนไม่หลับก็ช่างเขา
เงินซักบาทซักใบก็ไม่เอา สักพักเงินสามพันเข้าทหารไทย
กูไม่อยากได้เว้ยเงินซักแดง เอทีเอ็มจิ้มแรงแรงให้เงินไหล
มองแบงก์เทาแล้วสุดแสนจะเศร้าใจ ว่าจะฝากน้องไว้ไม่ใช้มัน
ถึงโรงเรียนวันเสาร์ยื่นเงินให้ น้องคนกลางบอกเป็นนัยน์ป๊าโศกศัลย์
พลางยื่นเงินมาให้กูตั้งสองพัน ฝากกูดูน้องเล็กนั้นให้ดีดี
กูไม่อยากจะใช้เงินที่ว่า สุดท้ายพ่ายวาจาไม่อาจหนี
แม้จะอยากใช้เงินที่กูมี เพียงเพราะหยิ่งศักดิ์ศรีในตัวตน
ในที่สุดกูจำใจใช้เงินนั้น ส่วนอีกพันให้น้องไปกูไม่สน
หนึ่งพันบาทใช้กันอยู่สองคน ทั้งค่ารถวิ่งชนกับค่ากิน
มาวันนี้เงินกูเหลือพันกว่า กูคิดว่ากูอยู่ได้ถึงเดือนสิ้น
และถึงแม้จะอดอยากปากกินดิน กูก็จะไม่กัดลิ้นตัวกูเอง!
edit @ 21 Dec 2007 00:15:52 by :: Kuk-KaDui ::
edit @ 19 May 2009 02:36:08 by :: Kuk-KaDui ::
เซ็งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง
#1 By :: KukKaDui :: on 2007-12-21 00:10